Er is een band die rapemachine heet Lucy Mercer

Er is een band die rapemachine heet Lucy MercerLevina van Winden Levina van Winden sleept de lezer mee in haar opzwepende, ontsluierende pozie, waarin ze zonder blikken of blozen de mees weerloze delen van de vrouwelijke in secuur ontleedt. Wie de ogen afwendt, heeft verloren. Met bittere ironie, lyrische tederheid en de moed der wanhoop houdt haar pozie zich staande in de strijd om dat laatste beetje vrijheid in een wereld zonder toekomst.

textures of vowels and consonants

odes to beauty

but they too cannot escape ruin

relationships

Bound with brass wires

Across the fold

universeel door het persoonlijke

providing a space for critics

Lucas Rijneveld

At first I didn’t get it

The Anathemata is more obviously a poem

and their lovers and friends