Hoe verschillig Tu FuMarjoleine de Vos Melancholie van het heden Het maakt niet uit haast waar je bent, een plein of stad, het weidse land, elk uitzicht spreekt je van voorbij. Of nooit geweest, maar toch gemist. Niet jij maar iets in je, wat voelt of meetrilt met muziek, zoekt in de lucht, de sloten, geur van hooi het landschap dat je kent in jou, dat k zo blauw en zomers was. Het komt betoverend tevoorschijn: gelach van ouders, zingen op de fiets, de sprong het juichend
maar de zee is eerlijk’
not 'to be a goddamned monster
in de gesprekken aan tafel
that slyly universalising symbol
voices speak who Melgard herself is not - or not yet - but who the poet operates in relation to becoming (potential parent
and is consciously disobedient to academic structures in form
in which thoughts touch us ‘like soft rain’
it redefined the rules of poetry while describing the soul of the American character
Jonathan Larson)
this is the first time this seminal text has been available in the UK
at 100 Main Street
'These poems are in some sense unimaginable
